Een huis kan niet zinken en een woonboot wel. Dat is in het kort de reden waarom het verzekeren van een drijvend huis een (duurder) specialisme is. Het kosten voor het bergen van (de resten van) een woonboot kunnen erg hoog zijn. 

Van een woonbootverzekering is de premie hoger dan die van de verzekering van een huis. Afhankelijk van de locatie kan een premie voor een woonboot wel drie keer zo hoog zijn als die van een woning op de wal. Voor een woonboot varieert de premie ongeveer tussen 3 en 6 promille van de verzekerde waarde. Dit varieert per aanbieder en is afhankelijk van ondermeer wat en hoeveel er vergoed zal worden in geval van schade.

Bij het verzekeren van een woonboot moet je op een aantal zaken letten. Zoals eerder vermeld kan een woonboot zinken. In zo'n geval zal de schade behoorlijk in de papieren lopen. Ook het weer boven water halen (bergen) van de woonboot zal niet goedkoop zijn.

Een ark zal met een betonnen casco wellicht minder risico lopen dan een stalen schip. De verzekeraar stelt in het algemeen eisen aan de technische staat van een schip en zal bijvoorbeeld voorschrijven dat een stalen schip eens per vier jaar uit het water moet om de dikte van de huid te controleren, waar nodig te repareren, en van een nieuwe beschermingslaag te voorzien.

Een aandachtspunt in veel woonboten is de situatie van de standpijpen (de afvoerpijpen door de bodem). Vaak zijn die niet meer in gebruik, maar zijn ze toch niet dichtgemaakt. Het is niet veilig als het water in de standpijp te hoog staat, te dicht boven bij de rand van een standpijp. Door diverse oorzaken kan een woonboot (even) dieper liggen, waardoor water via de standpijp kan binnenkomen.
Sommige gespecialiseerde (woon)schepenverzekeraars hanteren een minimum hoogte van de standpijpen van 20 cm boven de waterlijn, bij betonnen pijpen gemeten tot de bovenkant van het betondeel (dus het stalen of kunststof deel wordt dan niet meegerekend). Dit is bij weinig woonbooteigenaren/verzekerden bekend.
Voor verzekerden is vaak niet (op papier, in de polisvoorwaarden) duidelijk of er een minimumhoogte vereist is of wat die is. Het is van belang dat hierover goed gecommuniceerd wordt, in de polisvoorwaarden aangegeven of duidelijk aan de orde gesteld (en op papier gezet) tijdens de inspectie voorafgaand aan het door de verzekering in dekking nemen van de woonboot.

Een woonboot loopt tijdens verplaatsen meer risico. Voor varende schepen gelden die risico's (bijna) het hele jaar door, maar te verslepen woonboten (bijvoorbeeld voor werfbezoek) krijgen daarmee incidenteel te maken.

Ter vergelijking: het bergen van een ark die zinkt vanwege een geknapte wasmachineslang op zijn ligplaats in een ongebruikte zijtak van een riviertje zal minder kosten dan het accuut weer boven water halen van een tijdens transport op het drukbevaren Amsterdam Rijnkanaal gezonken woonboot. Als je het verschil ziet tussen een nietig arkje en de op hoge snelheid passerende vrachtschepen begrijp je de risico's van o.a. vollopen (en eventueel zinken). Het is uiterst zinvol bij het afsluiten van een verzekering de polisvoorwaarden hierop na te zien.

De sleper is bijna nooit aansprakelijk indien voor het verplaatsen van een (woon)boot een sleepboot ingeschakeld wordt. Indien hij vaart onder sleepcondities (algemene sleepconditiën), is hij slechts zeer beperkt aansprakelijk. De eigenaar van het gesleepte schip zal als het ware de sleper vrijwaren wanneer schade ontstaat, zelfs als er sprake is van schuld of nalatigheid van de sleper. Voor veel mensen is het onlogisch (maar toch de realiteit) dat de eigenaar van de gesleepte (woon)boot opdraait voor schade die door de sleper veroorzaakt is.
In geval van schade aan bijvoorbeeld een kunstwerk (sluis, brug e.d.) zal de eigenaar daarvan in eerste instantie de eigenaar van de sleep (in dit geval de woonboot) aansprakelijk stellen.